Πληροφορίες


Η Φιλιππιάδα αποτελεί μια κωμόπολη στην Ήπειρο, βορειοανατολικά του Νομού Πρέβεζας, δυτικά του Νομού Άρτας και νοτιοανατολικά του Νομού Ιωαννίνων . Στα αρχαιοελληνικά χρόνια σχετίζεται άμεσα με την πόλη Χάραδρο, που άκμασε τον 7ο και 8ο αιώνα π.Χ. και ερείπια της οποίας βρίσκονται στη θέση Καστρί.

Το όνομα της πόλης προέρχεται από την αγάπη που των κατοίκων που είχαν για τα άλογα. Επίσης είναι γνωστή και ως η πόλη των πελαργών λόγω του μεγάλου αριθμού πελαργών που φιλοξενεί κάθε χρόνο. Οι κάτοικοι φρόντισαν να δημιουργήσουν ιδανικές συνθήκες για τους πελαργούς και έτσι αυτοί καταφθάνουν στην Φιλιππιάδα κάθε χρόνο και περνούν το καλοκαίρι στην πόλη. Γι’αυτόν τον λόγο πλέον το σύμβολο της πόλη είναι ο πελαργός.

Οι κάτοικοι της πόλης ασχολούντε με την γεωργία και την κτηνοτρόφια. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή μεγάλες μονάδες μεταποίησης κτηνοτροφικών προϊόντων και εκτροφεία ζώων, δίνοντας ώθηση στην τοπική οικονομία και την ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή.

Η περιοχή της Φιλιππιάδας πρέπει να κατοικείται ήδη από τον 8ο και 7ο αιώνα π.Χ. Πρόδρομος της σημερινής πόλης ήταν ο αρχαίος οικισμός Χάραδρον, του οποίου το όνομα παραπέμπει στη βόρεια κοιλάδα (χαράδρα) του ποταμού Λούρου. Στα σύνορα με το νομό Άρτας, στα ανατολικά του δήμου, βρίσκονται ερείπια του αρχαίου οικισμού Όρραον.

Στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο το 1912, η Φιλιππιάδα έπαιζε έναν σημαντικό ρόλο. Η μικρή πόλη ήταν σημείο εκκίνησης της επίθεσης του ελληνικού δυτικού μετώπου με κατεύθυνση τα Ιωάννινα ενάντια των στρατευμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα ελληνικά στρατεύματα κατέλαβαν στις 12 Οκτωβρίου του 1912 την Φιλιππιάδα επιτιθέμενα από την Άρτα. Ιδιαίτερα στην περιοχή των Πέντε Πηγαδιών υπήρξαν, λόγω της στρατηγικής της θέσης στη νότια έξοδο της κοιλάδας του Λούρου, μεγάλες ένοπλες συγκρούσεις. Από τις 7 έως τις 9 Νοεμβρίου του 1912 τα ελληνικά στρατεύματα κατάφεραν να κατακτήσουν τα Πέντε Πηγάδια.

Το 1923 ιδρύθηκε το χωριό της Νέας Κερασούντας από Έλληνες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1919-1922 και τη Συνθήκη της Λωζάννης, όπου καθορίζεται η ανταλλαγή πληθυσμών το 1923.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και της Κατοχής στην Ελλάδα από τις δυνάμεις του Άξονα από τον Απρίλιο του 1941 μέχρι τον Οκτώβριο του 1944 η Φιλιππιάδα ανήκε αρχικά στην ιταλική ζώνη κατοχής. Με την ένταξη της Ιταλίας στις συμμαχικές δυνάμεις το Σεπτέμβριο του 1943, η Φιλιππιάδα ανήκε στη γερμανική ζώνη κατοχής μέχρι την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων τον Οκτώβριο του 1944.